margháttuðu erfiðleika sem við var að etja má nefna að ótal notkunardæmi þar sem upphæðir í rúblum komu fyrir urðu óðaverðbólgunni að bráð — í flestum tilvikum varð að setja punktalínur í stað upphæða.

Annar vandi höfundar voru heiti ríkja og þjóða, en þar ber haldbestu íslensku heimildum mjög illa saman. Var t.d. reynt að taka tillit til uppsláttarrita Arnar og Örlygs (Ensk-íslenskrar orðabókar 1984 og Alfræðiorðabókar 1990) annars vegar og íslensku heitanna í Statsnavne og nationalitetsord (Nordisk språkssekretariat 1994) hins vegar.

Fjölmargir einstaklingar og stofnanir hafa sýnt verki þessu velvilja með ráðum og dáð, en undirritaður ber að sjálfsögðu einn ábyrgð á því sem áfátt er.

Þess er ekki kostur að nafngreina alla sem lagt hafa höfundi lið hver á sínu sviði, en ástæða er til að þakka sérstaklega Haraldi Ágústssyni iðnfræðingi fyrir ótula ráðgjöf, sem og starfsmönnum Íslenskrar málstöðvar, þ. á m. Baldri Jónssyni, Veturliða Óskarssyni o.fl., en þó sér í lagi Baldri Sigurðssyni. Mun hann með seinþreyttustu mönnum sem ég hef kynnst. Þá voru þegin góð ráð frá mörgum iðn-orðanefndum, svo sem í læknisfræði, íþróttum, byggingarverkfræði, stærðfræði o.fl. Jórundur heitinn Hilmarsson, Sigurður Konráðsson, Sigurður Jónsson frá Arnarvatni og Jón Hilmar Jónsson lásu yfir kaflann Um gerð og notkun orðabókarinnar og voru athugasemdir þeirra og ábendingar mjög til bóta. Árni Bergmann rithöfundur og fræðimaður var höfundi mjög innan handar. M.a. lásu hann og Júríj Reshetov sendiherra yfir viðaukana um Rússneska sambandsríkið og Sovétríkin og bentu á ýmislegt sem betur mætti fara; Arnór Sigurjónsson á Varnarmálaskrifstofu las yfir viðaukann um hermál. Af öðrum einstaklingum sem lagt hafa höfundi lið á sínum sérsviðum er skylt að nefna lögfræðingana Atla Gíslason og Sigurð Lindal, Axel Carlquist raungreinamann, Eyjólf Friðgeirsson fiskifræðing, Guðmund Ólafsson hagfræðing, Guðna Karlsson bifreiðafræðing, Hörð Kristinsson grasafræðing, Jón Hafstein Jónsson stærðfræðing, Óttar Ólafsson landfræðing, Pál Valdemarsson verkfræðing, Ævar Petersen fuglafræðing og málfræðingana Jón Gunnarsson, Magnús Snædal, Margréti Jónsdóttur og Svavar Sigmundsson. Er þá enn fjöldi manns ótalinn. Eina greiðslan sem fyrir alla þessa velvild og fyrirgreiðslu hefur komið er þakklæti undirritaðs, og vona ég að það sé þessu ágæta fólki einhvers virði.

Prenttæknistofnun, Mál og Menning og fleiri lögðu verkinu lið með bókasendingum.

Jóhannes Halldórsson las íslenska próförk af einstökri gerhygli og natni.

Meðal þeirra sem unnu að verkinu af hálfu forlagsins Rússkij jazyk meðan það naut atbeina má við bera að nefna T. S. Aleksandrovu og V. V. Jefremovu. Sú fyrrnefnda valdi m.a. landfræðiheiti og ýmis nýyrði í bókina. Auk þess réð forlagið Valeríj Berkov til að yfirfara handritið, og þrátt fyrir miklar annir vann hann ómetanlegt starf, enda réttnefndur guðfaðir verksins. Þess er og vert að geta að fáir eða engir munu hafa lagt meira af mörkum til að glöðva skilning á eðli og mikilvægi tvítyngdrar orðabókafræði en Valeríj Pavlovitsj Berkov.