Sjá einnig §3.

Ef lýsingarháttur er fyrst og fremst notaður í lýsingarorðsmerkingu, er hann merktur прил/прич; að auki má vísa til sagnarinnar:

§29.a. Tíð og mynd lýsingarhátta eru ekki sýndar; прич getur táknað bæði lh.nt. og lh.þt. jafnt í germynd sem í þolmynd, sbr. dæmin í §28.

b. Flettimynd þeirra lýsingarorða, sem í rússnesku eru aðeins til í kvenkyni, er kvk.et.:

c. Stuttform lýsingarorða (eins þótt óregluleg séu) eru ekki tilgreind sérstaklega, en gjarnan notuð í notkunardæmum greinar, sjá t.d. undir достойный.

§30. Miðstigs- og hástigsform lýsingarorða og atviksorða, sem kynnu að vefjast fyrir íslenskum notendum, eru sérstakar flettur:

Nafngerð lýsingarorð í kk.et. eru tilgreind sem orðflokkssammynd hins eiginlega lýsingarorðs:

Annars eru nafngerð lýsingarorð (og raðtölur) sjálfstæðar flettur:

ATVIKSORÐ

§31. Atviksorð eru merkt нареч (наречие). Stírðnaðar fallmyndir í atviksmerkingu eru oftast sjálfstæðar flettur:

Um óregluleg stigform sjá §30.

TÖLUORÐ

§32. Grunntölur eru merktar числ. (имя числительное) og raðtölur порядк. (имя порядковое).

SAGNIR

§33.a. Sagnorð eru tilgreind í nafnhætti og búin upphækkuðu beygingartákni (hávísir). Því er þó sleppt í ся-sögnum þar sem beygingartákn germyndar fyrr í greininni telst nægja. Öll sagnbrigði, þ.e. bæði horf sagna og bæði afbrigði beindarsagna (hreyfisagna sem sérstakar formdeildar, sbr. §33.h.) eru sjálfstæðar flettur. Sem kjörfletta sagnar (þ.e. það sagnbrigði sem merkingarþýðing og form-

stjórn eru tilgreind undir) er venjulega valið lokið horf (sjá þó §33.b.) og einbeind sögn þegar um beindarsagnir er að ræða; undir hinu sagnbrigðinu er svo vísað til þeirra, t.d.:

og tilfærðar merkingar sem óákveðna horfið (óbeinda sögnin) kann að hafa fram yfir hitt sagnbrigðið:

Undantekning: Sé ólokið horf sýnu notadrýgra og algengara, má þó velja það sem kjörflettu:

Ef breyttum stílblæ, breyttri deildarmerkingu (nýjum merkingarlið) o.þ.h. fylgir breytt beyging, er táknið sett á markorð, t.d.:

táknar að í talmáli geti sögnin beygst eftir 1. flokki (я полоскаю, o.s.frv.), þótt hún að réttu lagi gangi eftir 6. flokki c (полощу, полощешь ...). Sjá einnig TÁKN 17 og §54.

b. Sé lokið horf myndað af óloknu með forskeyti, er þó hið síðarnefnda kjörfletta, og lokna horfinu er vísað þangað:

c. Standi sagnbrigði hlið við hlið í stafrófsröð meginmáls, eru þau yfirleitt tilfærð samsíða sem flettur sömu greinar, og skiptir þá ekki máli hvort er á undan — stafrófsröð ræður. Sameiginleg formstjórn beggja er skýrð á eftir síðari sögninni:

Þetta gildir einnig um snarhorf ef eitthvert er:

d. Ef forskeytt lokið horf á ekki við alla merkingarliði ólokins horfs (e.t.v. aðeins einn), er vísað til viðkomandi töluliða(r) kjörflettu:

Sbr. einnig §33.g.

e. Á eftir sagnbrigðistákni kjörflettu (нсв, св; однокр., однонапр., неодн.) er hitt sagnbrigðið tilgreint (eru hin sagnbrigðin tilgreind í oddklofum ásamt öðrum málfræðiatriðum ef þeirra er þörf (s.s. nútíðarstofn). Ef um forskeytt lokið horf er að ræða (sbr. 33.b.), er í oddklofum eingöngu sýnt forskeytið:

þ.e. lokið horf er испуга́ть og напуга́ть. Þetta gildir einnig þótt kjörflettan sé ekki aðalfletta runugreinar:

þ.e. lokið horf af зави́довать er позави́довать.

*Ef það sagnbrigði sem til er vísað hefur einhverjar merkingar umfram kjörflettuna eða þar er að finna notkunardæmi, er það gefið til kynna með skammstöfuninni см (смотри = sjá). Sbr. einnig: