Enn fremur:

Óbeinda sögnin sem samsvarar лезть er m.ö.o. лазить og lokna horfið полезть nálgast það að tilheyra beygingardæminu, og er því einnig vísað til þess.

Sé sögn tvíhorfa, er hún merkt нсв/св. Ef jafnframt er unnt að mynda forskeytt lokið horf, er þess getið í oddklofum:

f. Ef horf sömu sagnar er þýdd á íslensku á mismunandi vegu að einhverju eða öllu leyti, eru þýðingar (og dæmi) tilgreindar við bæði horf sem kjörflettur væru. Við tilvísun til andstæðs horfs er þá skotið inn см eða см тж (sbr. lið e.):

Sbr. einnig добираться — добиться.

g. Ef merkingarliðir ólokinnar kjörflettu mynda lokið horf með mismunandi forskeytum, eru forskeytin tilgreind í upphafi viðkomandi töluliða, oftast án oddklofa:

Merkingarliður 2. af душить er m.ö.o. aðeins notaður í óloknu horfi. Sbr. einnig flettuna мазать.

h. Beindarsagnir eru merktar однонапр. (einbeindar) og неодн. (óbeindar). Óþarfi er að merkja þær нсв að auki. Á sama hátt eru snarsagnir merktar однокр. eingöngu (ekki св).

i. Ef fleiri sagnbrigði standa sem fletta í upphafi greinar og eitt þeirra er hlutað með einföldu eða tvöföldu lóðréttu striki, vísar tilda í greininni jafnan til þess hluta sem er framan við skilin:

§34. Um notkun örvar ↑ í oddklofum sagnflettiorða sjá TÁKN 13. Athugið einnig:

þ.e. видоизменять og видоизменяться eru ólokin horf sagnanna видоизменить og видоизмениться ...

Seinni örin sýnir að þetta er þegar komið fram í greininni og því óþarfi að gera því frekari skil.

M.ö.o.: Fyrr í greininni er upplýst að ólokin horf sem

svara til loknu horfanna закупорить og закупориться séu закупоривать og закупориваться, og nægir að vísa til þess með 〈нсв ↑〉.

Um notkun ①, ②, ③ o.s.frv. sjá TÁKN 17.

§35. Ef þurfa þykir eru ópersónulegar rússneskar sagnir eða sagnir í ópersónulegri notkun merktar безл.:

Sjá enn fremur §§55–56 (um íslenskar sagnir).

§36. FORSETNINGAR eru merktar предлог. Fallstjórn forsetningar sem flettiorðs er sýnd með bókstaf viðkomandi falls með samlagningarmerki á undan:

Merkingarliðir (einkum ef fallstjórn er mismunandi) eru aðskildir með arabískum tölum umluktum hring:

Merkingarflokkun.

§37.a. Merkingarliðir rússneskrar flettu eru greindir í töluliði með feitletruðum arabískum tölum. Á eftir tölunum fylgir — skáletrað í venjulegum svigum — skilgreining merkingarliðar á rússnesku:

Um afmörkun merkingarliða sjá einnig §§27 og 21.b.

Ef skilgreining á við orð eða orðhluta innan lykkjusviga, eru venjulegir svigar ekki notaðir:

b. Ef ákveðinn merkingarliður er langalgengastur, er honum skipað í fyrsta tölulið, gjarnan án skilgreiningar. Markorð eru yfirleitt talin fullnægjandi skilgreining í sjálfu sér:

Sjá einnig um notkun arabískra talna í §3.a. og §7.b. Um notkun rómverskra talna sjá §3.

§38.a. Íslensk samheiti í orðsgrein eða tölulið eru aðgreind með kommu; milli skyldra merkinga er sett semíkomma; sérmerking orðsins er þá skýrð í svigum á skáletraðri rússnesku: