(услужливость); smjaður n⁴ (лесть) ...

Þrengd merking er táknuð með skýring + тж í svigum á undan þýðingarorðinu:

Það merkir að sangur er aðeins notað um graut o.þ.h., en jafnframt má nota viðbrendur í þeirri merkingu, sbr. einnig:

Þ.e. orðið illmennska má nota bæði um eiginleika og athæfi, en níðingsverk aðeins um athæfi.

Um notkun táknsins ↑ til að komast hjá því að endurtaka skilgreiningar í sömu (runu)grein sjá TÁKN 13. Frekari dæmi:

b. Stundum er notendum bent á samheiti til frekari glöggvunar. Er þá notuð vísunin см (тж):

Í stað þess að vísa til annars orðs varðandi frekari notkunardæmi o.þ.h. aftan við táknið △ síðast í grein, sbr. §10 og TÁKN 6, er öðru hverju vísað beint úr greinartexta með skammstöfuninni см тж, ef það er hagkvæmara samhengis vegna.

c. Falli tveir eða fleiri merkingarliðir rússnesks og íslensks orðs saman, eru þeir í hagkvæmnis- og sparnaðarskyni ekki skildir að með arabískum tölum (sbr. §37.a.), heldur tilgreindir undir sama tölulið. Dæmi um slíka sameiningu merkingarliða er töluliður 1. í greinunum хороший og положительный.

d. Með vísuninni ср (сравни́ samanber) má komast hjá því að endurtaka (að breyttu breytanda) skýringar við skyldar merkingar og/eða merkingarliði, ef slíkar skýringar er að finna í annarri (undir- eða aðal)flettigrein, t.d.:

Vísunin á þá að gefa fullnægjandi skýringu á merkingarmun orðanna ávölun, sveiging og fullmótun. Jafnframt mælir táknið ° með að nota frekar sagnyrtar umritanir en nafnorð til að þýða закругле́ние, sbr. TÁKN 18.

§39. Ef rússnesk fletta (eða einhver merkingarliður hennar) er notuð í vissu orðasambandi (vissum orðasamböndum) einvörðungu, er orðasambandið sem heild fært upp á eftir tvípunkti og síðan þýtt:

Sjá enn fremur §37.b. (шейка 2. og цепь 4.).

§40. Mismunandi merkingar rússneskra orðasambanda má skilja að með bókstöfunum a) ... б) ... в) ..., o.s.frv. Skáletraðar skilgreiningar eða markorð fylgja á eftir bókstöfunum:

§41. Ef unnt er að þýða orðasamband beint lið fyrir lið, en þar að auki með sérstöku íslensku orðasambandi, er oft látið nægja að tilgreina hið sérstaka orðasamband, en hinn möguleikinn (bein þýðing) er gefinn til kynna með тж, þ.e. tákkið = einnig.

þ.e. auk «það er mjög mikilvægt fyrir mig» má þýða «это очень важно (для меня)» með «það varðar (mig) miklu», o.s.frv.

HINN ÍSLENSKI HLUTI GREINAR.

§42. Kyn íslenskra nafnorða er sýnt með markstöfum: m (masculinum = karlkyn), f (femininum = kvenkyn), n (neutrum = hvorugkyn) ásamt hávísi (upphækkuðu beygingartákni), sem vísar til kaflans um íslenska málfræði og yfirlits um beygingar íslenskra orða aftan til í bókinni.

Sjá einnig §23.e. Um notkun ákveðins greinis í íslensku yfirleitt sjá viðauka um íslenska málfræði; um notkun greinis í þýðingarhluta flettigreinar sjá §45.

§43. Ef síðari (síðasti) liður samsetts orðs kemur fyrir oftar en einu sinni innan sömu greinar {sama töluliðar}, eru markstafur og beygingartákn ekki endurtekin; sama gildir um ótvíræð (einkum fleirkvæð) viðskeyti:

þ.e. brunablaðra (от ожога); vatnsblaðra [vas:-]